Ιούνιος 1996: Τριήμερο Ουτοπίας, Πάρκο Νέας Παραλίας, Θεσσαλονίκη:

0

Ναυτία και Ωχρά Σπειροχαίτη, νεαροί καταληψίες και παππούδες αναρχικοί, συναυλίες και συζητήσεις, αντιεμπορευματικά και άλλα τινά..!

.

Απόσπασμα – προδημοσίευση,
από τα επόμενα “Κολάζ της Βαλεριάνας”

( Λιβ Εριάνος )

.

…στην κατάληψη Αλκαμένους και Ταρσού, στην πλατεία Αττικής. (…) Εκεί όπου το κολεκτιβιστικό και ελευθεριακό πνεύμα της Ναυτίας, έμμεσα, θα συναντηθεί και θα μπολιαστεί με την αντίστοιχη αναρχική και αντιεμπορευματική στάση της Ωχράς Σπειροχαίτης -που στέκεται αλληλέγγυα στο συλλογικό εγχείρημα της Αλκαμένους.

Όσο παράδοξο και αν φαντάζει σήμερα εξαιτίας των -μουσικών και ιδεολογικών- διαφορών τους, Ναυτία και Ωχρά Σπειροχαίτη μοιράζονται και πάμπολλα κοινά χαρακτηριστικά. Γι’ αυτό άλλωστε και εμπνέουν εξίσου το κίνημα, ειδικά εκείνες τις εποχές: πρώτα απ’ όλα γιατί πράττουν ότι λένε. Και δεν λένε αερολογίες! Πρόκειται για μουσικο-πολιτικές ομάδες που αυτοδιαχειρίζονται το έργο τους και δεν παίζουν σε μαγαζιά παρά μόνο σε κοινωνικές/πολιτικές εκδηλώσεις. Συμμετέχουν σε κοινωνικά εγχειρήματα και αγώνες ενώ παράλληλα προάγουν την συλλογική/κοινοβιακή ζωή και τις καταλήψεις.
Και ειδικά σ’ αυτό το τελευταίο, ένας απ’ τους πιο αγαπημένους μου συντρόφους στην Αλκαμένους δεν είναι άλλος από τον -16χρονο τότε- “υπηρεσιακό” μπασίστα της Ωχράς. Στις δυο και μοναδικές συναυλίες που θα διοργανωθούν στην κατάληψη θα συμμετάσχουν οι Ωχρά Σπειροχαίτη και οι Φράξια.

Μια από τις πολλές συζητήσεις για την διαμόρφωση μιας κινηματικής αντιθεαματικής / αντιεμπορευματικής στάσης ξεκίνησε τότε και μια από τις πολλές αφορμές της υπήρξε και ο συγκεκριμένος δίσκος (της Ναυτίας).

.

.

Για την ιστορία, το καλοκαίρι του 1996 πραγματοποιείται το Τριήμερο του Ράδιο Ουτοπία, στο Πάρκο Νέας Παραλίας στη Θεσσαλονίκη. Και αυτές οι δύο -υπό διαμόρφωση- τάσεις θα συναντηθούν και θα λειτουργήσουν αρμονικά στα πλαίσια του τριημέρου. Παράλληλα όμως θα δοκιμαστούν και σε διαλεκτικό επίπεδο σε δημόσια συζήτηση αλλά εκεί δεν θα καταφέρουν να συντεθούν. Χωρίς αυτό βέβαια να είναι και αυτοσκοπός, οι διαφωνίες είναι δημιουργικές και σε βάθος χρόνου η κάθε μια οργανωτική τάση θα δοκιμαστεί κοινωνικά. Και οι ζυμώσεις θα συνεχιστούν σε μελλοντικές δημόσιες εκδηλώσεις.

Στο συναυλιακό κομμάτι του Τριημέρου της Ουτοπίας, η Ανάσα Στάχτη και ο Πανικός
θα παίξουν μαζί με την Ωχρά Σπειροχαιτή και τη Σμέρνα, ενώ και η μπάντα του Δόκτωρ Δρακατώρ θα κάνει την παρθενική της εμφάνιση. Συνολικά όμως την παράσταση θα κλέψουν με τις ομιλίες τους δυο παππούδες αναρχικοί: ο Αμπέλ Παζ που θα αναφερθεί στις εμπειρίες του από τον Ισπανικό Εμφύλιο και ο Μπάρμπα-Γιάννης Ταμτάκος που θα εξιστορήσει τα γεγονότα των εργατικών εξεγέρσεων της Θεσσαλονίκης του 1936! Επ’ αφορμής της παρουσίασης της συλλογικής έκδοσης του βιβλίου “Ταξίδι στο Παρελθόν”.

.

tamtakos_abelpaz

.

Την ίδια χρονιά θα κυκλοφορήσει, χέρι με χέρι, και η “Διατάραξη Οικιακής Ειρήνης” από το “ Do It Yourself” label των μουσικών/συναυλιακών ομάδων της Villa Amalias. Και θα αποτελέσει την αφορμή για την συσπείρωση του D.I.Y κόσμου, όπου με συνελευσιακές διαδικασίες θα δουλέψει την παραγωγή του λόγου και του έργου του. Η “εκδοχή της αυτοοργάνωσης” θα συγκροτηθεί άτυπα ένα χρόνο αργότερα εξαιτίας της έκδοσης των CDs της Ωχράς και της Σμέρνας. Και με αυτές τις αφορμές θα συγκροτηθεί και ως “συλλογικότητα αναρχικών – αντιεξουσιαστών ενάντια στο εμπόρευμα και το θέαμα” ή αλλιώς ως “+τεχνία-”.

.

.

Στην ανοιχτή συζήτηση του τριημέρου θα συζητηθούν θέματα αυτοοργάνωσης και η κάθε πλευρά θα εκθέσει τις αντιλήψεις της. Παρόλα τα κοινά σημεία τους η μεγάλη και ανυπέρβλητη διαφωνία που θα προκύψει θα αφορά στο ζήτημα του χρηματικού αντιτίμου. Η συζήτηση ωστόσο θα διεξαχθεί με κινηματικούς όρους και όχι με όρους επιβολής και κυριαρχίας -που υπονοούν σήμερα οι ακαδημαϊκές προσεγγίσεις περί “σχίσματος” και “σκηνής”. Εδώ άλλωστε μιλάμε για κίνημα και όχι για …κάμπινγκ!

.

(συνεχίζεται)

.

.

.

.

08:06:19:D.I.Y:FEST

0

.

Φινάλε (;) της σαιζόν με αυτοοργανωμένο φεστιβάλ της ομάδας Πείραμα στο Πάρκο Δρακόπουλου, Πατησίων 358.

Από τις 19.00: DIY Φάνζιν, DIY Ντίστρο, Έκθεση ζωγραφικής, Χορτοφαγική κουζίνα.

Στις 21.00: Μουσική με Zebu, Corpses, I want the moon, Never-Trust, Ήλιος Θανάτου, Ενδορφίνες.

.

61985390_2283637688392069_2716345842947588096_n

.

Αρνούμαστε τους φτιαχτούς διαχωρισμούς μεταξύ των ανθρώπων, που τους αποκλείουν και τους περιθωριοποιούν με βάση την προέλευση, το φύλο, τις -κάθε είδους- προτιμήσεις κλπ.

Ζούμε σε γειτονιές, στις οποίες -όχι τυχαία- οι σχέσεις των ανθρώπων δε βρίσκουν γόνιμο έδαφος.
Βιώνουμε πολλές από τις σχέσεις γύρω μας ως όλο και περισσότερο ψυχρές και κλειστοφοβικές, ως όλο και περισσότερο «ορθές» (άρα και καταπιεσμένες), ως όλο και περισσότερο φανατισμένες και εγωκεντρικές, ως όλο και περισσότερο χαζεμένες μέσα στο ευρύτερο αποβλακωμένο περιβάλλον στο οποίο δημιουργούνται (απ’ το οποίο επηρεάζονται και αντιδρούν αρνητικά).
Και ξέρουμε ότι μία πιθανή λογική συνέχεια της αποβλάκωσης είναι η χυδαιότητα και η αποκτήνωση.

Ζούμε σε γειτονιές όπου σχεδόν οτιδήποτε είναι προγραμματισμένο να συμβεί σε δημόσιο χώρο, πριμοδοτείται απ’ το δήμο, χορηγείται απ’ το Νιάρχο ή τον Ωνάση, εγκρίνεται απ’ την περιγέρεια αττικής και επιτρέπεται απ’ την αστυνομία.
Θέλουμε να ξαναχρησιμοποιήσουμε τους χώρους αυτών των γειτονιών, να τους φανταστούμε και κυρίως να τους ζήσουμε ως απελευθερωμένους απ’ τις ευλογίες του κάθε «φορεα πολιτισμού», να αλληλεπιδράσουμε με τους ανθρώπους εκείνους που επιλέγουν να έχουν ανοιχτά αυτιά, μάτια και μυαλά, να ενωθούμε με αυτούς που η αφετηρία της σκέψης τους είναι ένα «άντε γαμηθείτε» σε ό,τι καταπιέζει, επιβάλει και επιβάλλεται.

Όσο για αυτούς τους αμετανόητους κοκορόμυαλους που επιλέγουν να παραμένουν συνώνυμοι της διάχυτης σαπίλας και γενικώς επαγγελματίες ή ερασιτέχνες σκατόψυχοι θέλουμε οι μουσικές, οι φωνές και οι γιορτές μας να γίνονται μια ακόμα μικρή αφορμή για να δουν τα πράματα διαφορετικά, ή αλλιώς μια μικρή αφορμή για να κλειστούν στις «φωλίτσες» τους. Για πάντα.

.

 

.

Φανζινάριοι Όλων των Χώρων…

0

.

kropotkin-bakunin-goldman-punx-x120

.

Συζήτηση σχετικά & με αφορμή τα fanzines // 27/03 ~ 9μμ

Κλείνοντας τις θεματικές τετάρτες και αυτού του μήνα, μαζευόμαστε στο υπόγειο για να προσπαθήσουμε να κουβεντιάσουμε γύρω απ’ την κουλτούρα των φανζίν.
«Τα φάνζιν ως μέσο», «γιατί κάνουμε φανζίν», «τι προωθούν τα φάνζιν», «τότε & τώρα» και άλλα ερωτήματα (μαζί και με κάποιες -ίσως- απαντήσεις).
Απλή συζήτηση, καθημερινή, χωρίς υπερ-γκουρού φανζινοπατέρες/φανζινομητέρες, χωρίς εξυπνάκηδες ή παρασημοφορημένους μύστες και άλλες «ιδιαίτερες» τέτοιες περσόνες. Μια συζήτηση δηλαδή, απ’ αυτές που μπορούν αβίαστα να χαρακτηριστούν με μία λέξη ως ανθρώπινες.
Όσοι άνθρωποι έρθετε, ελάτε με όρεξη. Ειδικά αν είστε απ’ αυτούς που τους αρέσουν οι συζητήσεις με μουσική στο background (!)
Τετάρτη 27/03 – 21:00.

Σα να λέμε “καλά σαράντα”…?!

0

Υπάρχει πιο γελοία ευχή απ’ την “καλή σαρακοστή”..? Σίγουρα θα υπάρχει εξίσου γελοία, αλλά αυτή ήταν στα trends των ημερών μετά την Καθαροδευτέρα και ο απόηχος της μας εκνευρίζει ακόμα..! Όλο το σκηνικό είναι σκέτος κλαυσίγελος, όπως η γιορτή κρεατοφαγίας της Τσικνοπέμπτης από ένα έθνος καννίβαλων. Σε συνδυασμό μάλιστα με τις παγανιστικές Απόκριες και την προσμονή της Καθαράς Δευτέρας, του εξαγνισμού και της προσευχής των χριστιανών εν όψει των θανατερών παθών του κυρίου τους..! Σκέτος παραλογισμός, με διπλά μηνύματα και πολλαπλές διαγνώσεις! Και χιλιάδες χιλιάδων σέλφις στα κοινωνικά δίκτυα! Λείπει ο Μάρτης απ’ τη σαρακοστή – λείπει η σέλφι απ’ τη γιορτή..?

Και να μου το θυμηθείτε: οι selfies θα είναι οι μόνες που θα επιβιώσουν μιας πυρηνικής καταστροφής -οι κατσαρίδες μπορεί και όχι! Γι’ αυτό κι εμείς, μες την παράνοια της εποχής μας, ας ψάλλουμε με κατάνυξη:

Σέλφις ανέστη εκ νεκρών
θανάτω θάνατον απαθανατίσας
και τοις εν τοις μνήμασιν ζωήν
αυτοβαυκαλιζάμενους

Προφητική η φάρσα «selfitis» του 2014, προφητικό και το χειροποίητο κολάζ / οπισθόφυλλο του φανζίν Valeriana’s Collage #2 του 2017. Και ναι, η σελφίτιδα είναι η ψυχική νόσος της εποχής μας!

.

VC2BackCoverX120.

——————————————————— -Υ.Γ- ——————————————————

Όπως έγραφε και στο newsletter της (Ιούνιος 2018):
“Είναι, ρε φιλενάδα, τόσο άδικη η ίδια η ζωή που είναι κρίμα δηλαδή να μην προσπαθούμε να είμαστε πιο δίκαιοι στις καθημερινές μας σχέσεις, που είναι ακόμα χειρότερο το να μην διεκδικούμε τουλάχιστον έναν πιο δίκαιο κόσμο..! Και φυσικά δεν κάνουμε θέμα τις προσωπικές μας κατραπακιές (που το 2018 μας έριξε μπόλικες, η αλήθεια είναι) και ακόμα φυσικότερα το να πέσουμε δεν είναι ζήτημα, το να ξανασηκωθούμε είναι..!
Και θα ξανασηκωθούμε, και θα ξανατυπωθούμε και θα επιστρέψουμε με νέο τεύχος -καλό χειμώνα..! Και μη νομίζεις, εμάς μας έλειψε πολύ περισσότερο η ενασχόληση με τα “κολάζ της Βαλεριάνας”, μας στοίχιζει η απουσία του 3ο τεύχους από το θέρος που ΄ρχεται..”

Κόντρα στις αντιξοότητες λοιπόν, το φανζίν συνεχίζει να υπάρχει σαν τρόπος και σαν ιδέα. Έστω και χωρίς καινούριο τεύχος, συνδιαμορφώνει και συνδιαμορφώνεται τις Τετάρτες του Μάρτη στην πολυαγαπημένη του Υπόγα Κ94. Και μάλιστα την τελευταία από αυτές (27/3) καλεί σε φανζινοσυζήτηση με θέμα:

.

«Από το “μια φορά και έναν καιρό” στο “εδώ και τώρα”

και από την “αυτοέκφραση” στην “αντικουλτούρα”»

.

Φανζινάριοι Όλων των Χώρων Ενωθείτε!

Του Μάρτη οι Φανζινοτετάρτες

0

Φρενήρη Φάνζιν Φαινόμενα λοιπόν. Το Μάρτη. Στην Υπόγα. Μπουμ!

proj_w_lettes_net

.

απ’ τις 9μμ και μετά κάθε Τετάρτη, από την Ομάδα Πείραμα και τους/τις δημιουργούς των Puke Soup, No Exit, CrucialWinterview και Valeriana.